Anılarımdan bir kaçının başı
Tüm anılarımı yazdıktan ve düzenledikten sonra bir kitapta toplamayı düşünüyorum. Umarım yazılarımı beğenirsiniz.
Nesrin Olgun Arslan
SONUN BAŞLANGICI
Beklenen an gelmişti. Yıllar süren çabaların, yaşanan sıkıntı dolu günlerin, kabuslarla dolu gecelerin, yaşamımın en güzel olması gereken 4 yılını ( 18-22 yaş ), en kötü geçen 4 yıl olarak hatırlayacağım yılların, günlerin sonuna gelmiştim işte. 27 Ağustos 1979 Pazartesi günü sabah yapılan toplantıda, o gün havanın uygun olduğu ve yarışın yüzülebileceği kararı alınmıştı. Toplantıya katılan antrenörüm "Bugün yüzüyorsun." diyince kalakaldım...
BİR BAŞLANGICIN SONU
Başarmıştım işte, ayaklarım Fransa sahillerinde yere değmiş ve ben o kabus dolu günlerin, yılların sonuna gelmiştim. Upuzun bir sahilde sudan çıkmama elli metre kalmıştı. Açıkta demirleyen bottan kıyıya sandalla gelen yarış hakemi ve antrenörüm yanımda dizlerine kadar suyun içindeydiler. Onlara dönüp "İşte ayaklarım yere basıyor, bitti bitti" diyordum.
Hakem o hızlı ve anlayamadığım İngilizcesi ile "No! No!" diyordu. Ben ne olduğunu anlamıyor ve antrenörüme bakıyordum. (Yarış kurallarına göre su ile temasım bitmedikçe yarış sona ermiyormuş. ) Tükenmiştim ve önümde sanki kilometreler var gibiydi. Gideceğim mesafe 40 metre kadardı ama bir karış suda yüzsem yüzemiyor, yürüsem yürüyemiyordum. Dengem tamamen kaybolmuştu...
GERİYE EN GERİYE
Bu kez de sondan en başa dönmek istiyorum. 7 yaş yeter herhalde.(Yıl 1964 ) Mutlu bir ailenin küçük kızı. Tüm komşuların Apaçi diye çağırdıkları neşeli, hareketli, cıvıl cıvıl bir minicik kız çocuğu. Çalışan bir annenin kızı olarak en iyi yetiştirilme kaygısı ile, her yeniliği takip eden mükemmel, çağdaş bir annenin küçük kızı. Kore'de sıcak savaşın içinde bulunmuş, çocuklarına iyi bir baba, eşine klasik bir Türk erkeği gibi davranan ama tüm yaşamı boyunca gözlerinden akan üç damla yaşla ne kadar sevgi dolu olduğunu anladığımız bir babanın küçük kızı...
NEDEN MANŞ DENİZİ?
1975 yılının yaz başında okulum tatil olup Adana'ya dönünce yine her yıl yaptığım gibi yüzme havuzunun yolunu tuttum. Antrenmanlara başladım ama geçen yaz yaptığım antrenmanlardan çok farklı bir anlayış içerisindeydim. Spor ile ilgili bir okulda okumanın yararını kendi üzerimde fazlasıyla gördüm. Başarının tek şartının ise bilinçli bir antrenman programı ile olabileceğini ve yıllarca ne kadar yanlış çalışmalarla istediğim başarıyı yakalayabilmenin zaten mümkün olamayacağını fark etmemde beni rahatlattı...
